اول پطرس ۲: ۱۳ – ۲۵ لهذا کمر دلهای خود را ببندید و هشیارشده، امید کامل آن فیضی را که در مکاشفه عیسی مسیح به شما عطا خواهد شد، بدارید. و چون ابنای اطاعت هستید، مشابه مشوید بدان شهواتی که در ایام جهالت می‌داشتید. بلکه مثل آن قدوس که شما را خوانده است، خود شما نیز درهر سیرت، مقدس باشید. زیرا مکتوب است: «مقدس باشید زیرا که من قدوسم.»
و چون او را پدر می‌خوانید که بدون ظاهربینی برحسب اعمال هرکس داوری می‌نماید، پس هنگام غربت خود را با ترس صرف نمایید. زیرا می‌دانید که خریده شده‌اید از سیرت باطلی که از پدران خود یافته‌اید نه به چیزهای فانی مثل نقره و طلا، بلکه به خون گرانبها چون خون بره بی‌عیب و بی‌داغ یعنی خون مسیح، که پیش از بنیاد عالم معین شد، لکن در زمان آخر برای شما ظاهر گردید، که به وساطت او شما بر آن خدایی که او را از مردگان برخیزانید و او را جلال داد، ایمان آورده‌اید تا ایمان و امیدشما بر خدا باشد.
چون نفسهای خود را به اطاعت راستی طاهر ساخته‌اید تا محبت برادرانه بی‌ریا داشته باشید، پس یکدیگر را از دل به شدت محبت بنمایید. از آنرو که تولد تازه یافتید نه از تخم فانی بلکه از غیرفانی یعنی به کلام خدا که زنده و تا ابدالاباد باقی است. زیرا که «هر بشری مانندگیاه است و تمام جلال او چون گل گیاه. گیاه پژمرده شد و گلش ریخت. لکن کلمه خدا تا ابدالاباد باقی است.» و این است آن کلامی که به شما بشارت داده شده است.

چگونه نجات یافتیم؟

افسسیان ۲: ۸ ”محض فیض نجات یافته‌اید از طریق ایمان، نه اعمال، تا هیچکس بر خود فخر نکند.“

ایمان فیض خدا را می‌پذیرد و پذیرش فیض خدا در او تولد تازه به وجود می‌آورد؛ به این معنی که روح‌القدس در شخص ساکن می‌گردد و او به حیاتی تازه زنده می‌شود. تولد تازه به دنبال این است که شخصیت خداگونه در شخص به وجود آورد. از این رو اگر در زندگی خود اشتیاقی به داشتن چنین شخصیت نمی‌بینیم، به این معنی است که این فیض را دریافت نکرده‌ایم و روح خدا هم در ما ساکن نیست.

شخصیت خداگونه خود را به چه شکل ظاهر می‌کند؟

  1. مسئولیت خود را درک کنیم و جهت انجام آن تلاش نمائیم.
    • در این زندگی در مقابل  چه کسی مسئول هستیم؟
      • خداوند!
    • الف) باید تلاش کنیم  که مثل مسیح فکر کنیم
      • آیه ۱۳: ”کمر دلهای خود را ببندید…“
      • ”هشیار باشید….“
      • ”امیدوار باشید….“ مکاشفه ۱
    • ب) باید تلاش کنیم که مثل مسیح عمل کنیم
      • آیه ۱۴: ”و چون ابنای اطاعت هستید، مشابه نشوید بدان شهواتی که در ایام جهالت می‌داشتید.“
      •  زندگی ما در دو حیطه عوض می‌شود:
        • الف) موقعیتی ما
        • ب) امیال ما
    • ج) باید تلاش کنیم که مثل مسیح شویم
    • آیه ۱۵: ”بلکه مثل آن قدوس که شما را خوانده است، خود شما نیز در هر سیرت مقدس باشید…“
    • (لاویان ۱۱: ۴۴)
    • قدوسیت خدا هسته مرکزی صفات خداست و دیگر صفات بر همین قدوسیت خدا استوارند.
    • دنیای ما که غرق در فلسفه پست – مدرن است، انسانها را به سازش معتاد کرده است
  2. زندگی خدا ترس داشته باشیم
    • آیه: ۱۷ ”و چون او را پدر می‌خوانید که بدون ظاهربینی بر حسب اعمال هر کس داوری می‌نماید، پس هنگام غربت خود را با ترس صرف نمائید.“
    • خداترسی یعنی حرمتی آگاه و مواظب نسبت به پدر
    • این احترام چگونه در ما خلق می‌شود؟
      • داشتن رابطه صحیح با خداوند
    • برای خدا چه بهایی داشت که بتوانیم در این رابطه صحیح قرار داشته باشیم؟
      • آیات ۱۸ – ۱۹
  3. محبت اصیل و بی‌ریا داشته باشیم
    • اگر دو مورد اول را داشته باشیم، مورد سوم خود را نشان خواهد داد.
    • آیه ۲۲
      • الف) دلبخواهی نیست، ضروری است
      • ب) در عمل نه در حرف و تعارف
    • اول یوحنا ۳: ۱۶ و ۱۷

این است آن کلامی که به شما بشارت داده شد