مزمور ۷۷ آواز من به سوی خداست، و فریاد برمی‌آورم؛ آواز من به سوی خداست، و او به من گوش فرا خواهد داد! در روز تنگی خویش خداوندگار را می‌جویم؛ شبانگاه دست من دراز شده، بازکشیده نمی‌شود، و جانم از تسلی پذیرفتن ابا می‌کند. خدا را یاد می‌کنم و می‌نالم؛ تأمل می‌کنم و روحم بیهوش می‌شود. سِلاه چشمانم را باز نگاه می‌داری؛ چنان پریشانم که سخن نمی‌توانم گفت. به ایام گذشته می‌اندیشم، به سالهای روزگاران پیشین. شبانگاه سرود خویش را به یاد می‌آورم؛ در دل می‌اندیشم و روح من تفتیش می‌کند: «آیا خداوندگار تا به ابد طرد خواهد نمود؟ و دیگر هرگز نظر لطف نخواهد افکند؟ آیا محبت او برای همیشه پایان پذیرفته، و وعدۀ او برای همۀ نسلها باطل گردیده است؟ آیا خدا فیض خود را از یاد برده، و در خشم خویش، رحمت خود را بازداشته است؟» سِلاه آنگاه گفتم: «این ضعف من است.» زِهی سالهای دست راست آن متعال! کارهای خداوند را یاد خواهم کرد؛ آری، عجایب تو را که از قدیم است، به یاد خواهم آورد. در تمامی کارهای تو تأمل خواهم کرد و به اعمال تو خواهم اندیشید. خدایا، طریق تو در قدوسیت است. کیست خدای بزرگ همچون خدای ما؟ تو خدایی هستی که کارهای عجیب می‌کنی؛ تو قدرت خویش را در میان قومها معروف گردانیده‌ای. به بازوی خود قوم خویش را رهانیدی، فرزندان یعقوب و یوسف را. سِلاه خدایا، آبها تو را دیدند؛ آبها تو را دیدند و به تلاطم درآمدند؛ و ژرفناها به لرزه افتادند. ابرها آب ریختند و آسمانها غرّش کردند؛ و تیرهای تو به هر سو روان شدند! صدای رعدِ تو در گردباد بود، و آذرخشِ تو جهان را روشن ساخت؛ زمین لرزید و به جنبش درآمد. مسیر تو از میان دریا بود، و راهت از میان آبهای عظیم، ولی جای پایت دیده نمی‌شد. تو قوم خویش را چون گله رهبری کردی، به دست موسی و هارون.

علائم و نشانه‌های بحران آساف چه بود؟

  1. فریاد تلخ در زمان تنگی
    • فریاد من به سوی خداست
    • آیات ۱و۲
  2. تسلی را فوری دریافت نمی‌کند
    • جان من تسلی نپذیرفت
    • آیه ۲
  3. حتی با یاد خدا نیز از پریشانی روحی رها نمی‌شود
    • خدا را یاد می‌کنم و پریشان می‌شوم
    • آیه ۳
  4. غرق افکار و سؤالات بدون پاسخ خود می‌شود
    • تفکر می‌نمایم و روح من متحیر می‌گردد
    • آیه ۳
  5. بی‌خوابی (نداشتن آرامش) از علائم دیگر بحران است
    • چشمان مرا بیدار می‌داشتی
    • آیه ۴
  6. از شدت فشار نمی‌توانست سخنی بگوید
    • بی‌تاب می‌شدم و سخن نمی‌توانستم گفت
    • آیه ۴
  7. ​حسرت گذشته خوب را می‌خورد
    • درباره ایام قدیم تفکر کرده‌ام و سرور شبانه خود را بخاطر می‌آورم
    • آیه ۵ و ۶

سؤالات دردناک در زمان بحران چیست؟

  1. آیا خدا تا به ابد مرا ترک خواهد کرد؟
    • آیه ۷
  2. آیا خدا هرگز نظر لطف نسبت به من خواهد داشت و از من راضی نخواهد شد؟
    • آیه ۷
  3. آیا رحمت خدا تا به ابد زایل شده است؟ یا محبت او برای همیشه نسبت به من پایان پذیرفته است؟
    • آیه ۸
  4. آیا وعده‌ها و قولهای خدا باطل گردیده تا ابدالاباد
    • آیه ۸
  5. آیا خدا رافت و فیض خود را به علت خشم خودش نسبت به من فراموش کرده است
    • آیه ۹

راه‌های غلبه آساف بر بحران شدید چه بود؟

  1. پذیرش ضعف و ناتوانی خود (محدودیت انسانی)
    • پس گفتم این ضعف من است
    • آیه ۱۰
  2. یادآوری و ذکر اعمال عظیم خدا
    • آیات ۱۱و۱۲
    • تعمق و تفکر درباره کارهای عجیب خدا و اعلام آن او را بر بحرانها غالب می‌سازد
    • آیات ۱۴- ۱۸
  3. توجه به قدوسیت و بی‌عیب بودن خدا
    • ای خدا طریق تو در قدوسیت است
    • آیه ۱۳
  4. تسلیم به حکمت فوق از درک انسانی
    • طریق تو در دریاست و راه‌های تو در آبهای فراوان و آثار تو را نتوان دانست (آیه ۱۹)
  5. پیروی از هدایت و رهبری شبانی خدا و خدامین او
    • قوم خود را مثل گوسفندان راهنمایی نمودی، به دست موسی و هارون (آیه ۲۰)