هدف خدا از آزادی قوم اسرائیل در عهد عتیق و ایماندار به مسیح در عهد جدید چیست؟

ابراهیم به خدا ایمان آورد و خدا به او وعدۀ برکت را داد.

پیدایش ۱۲:۳«….و به ‌واسطۀ تو همۀ طوایف زمین برکت خواهند یافت.»

خدا برای چه منظوری قوم یهود را از اسارت مصر آزاد کرد؟

  1. شناسادن خودش به قوم اسرائیل
    • خروج ۶ : ۷ من شما را بر خواهم گرفت تا قوم من باشید و من خدای شما خواهم بود. آنگاه خواهید دانست که «من‌ یهوه خدای شما هستم» که شما را از زیر یوغ بیگاری مصریان به ‌در آوردم.
  2. شناساندن خودش به اقوام دیگر
    • خروج ۷ : ۵ و آنگاه که دست خود را بر مصر دراز کنم و قوم خویش بنی‌اسرائیل را از آنجا بیرون آورم، مصریان خواهند دانست که «من خداوند هستم.»
  3. پرستش
    • خروج ۸ : ۱ آنگاه خداوند به موسی گفت: «نزد فرعون برو و به او بگو، ”خداوند چنین می‌فرماید: ’قوم مرا رها کن تا مرا عبادت کنند.

  4. تحقق وعدۀ نجات
    • خروج ۱۲ : ۳ …..و به ‌واسطۀ تو همۀ طوایف زمین برکت خواهند یافت.

​در کتاب خروج دو جمله زیاد تکرار می شود:

  1. «من یهوه هستم»
    • ​در کتاب حزقیال ۸۰ مرتبه آمده است که” شما و یا آنها ”خواهند فهمید/ شناخت که «من یهوه هستم.»
  2.  «قوم مرا رها کن تا مرا عبادت کنند»
    • هدف خدا این بود که همه قومها از طریق اسرائیل به خدا بیآوردند و خدای واقعی را بپرستند
    • ​زکریا ۲ : ۱۱ …خیلی ها به خداوند ایمان خواهند آورد و آنها هم قوم او خواهند بود.

​«اسرائیل در این مأموریت شکست می خورد»

داستان یونس یکی از این واقعیت هاست​

  • ازآشوری ها متنفر بود٬
  • طالب انتقام بود نه رحمت٬

​هدف خدا فقط نجات یهودیان نبود بلکه فیض و رحمت او شامل حال تمامی بشر است

رومیان ۳ : ۲۹ آیا خدا فقط خدای یهودیان است؟ آیا خدای غیریهودیان نیست؟ البته که او خدای غیریهودیان نیز هست.

خداوند قوم اسرائیل را تنبیه می کند و اجازه می دهد که به اسارت آشور بروند.

اشعیاء ۹ : ۸ – ۹ خداوند فرموده‌ که‌ قوم‌ اسرائیل‌ را مجازات‌ خواهد کرد، و تمام‌ قوم‌ که‌ در سامره‌ و سایر شهرها هستند خواهند فهمید که‌ او این‌ کار را کرده‌ است‌؛ زیرا این‌ قوم‌ مغرور شده‌اند.
اشعیاء ۹ : ۱۳ – ۱۴ اسرائیل‌ توبه‌ نمی‌کند و بسوی‌ خداوند برنمی‌گردد. بنابراین‌، خداوند در یک‌ روز مردم‌ اسرائیل‌ و رهبرانشان‌ را مجازات‌ خواهد کرد و سر و دُم‌ این‌ قوم‌ را خواهد برید! (اسارت به آشور)

خدا امید نجات را می دهد.

اشعیاء ۹ : ۱ و نهالی‌ از تنه‌ یسَّی‌ بیرون‌ آمده‌، شاخه‌ای‌ از ریشه‌هایش‌ خواهد شکفت‌.

نهال = شاخه = ناصری

متی ۱ : ۱ – ۱۶

یسَّی‌ پدر داود جد عیسی مسیح

وعدۀ آزادی و نجات

اشعیاء ۶۱ : ۱- ۲ روح‌ خداوند بر من‌ است‌. خداوند مرا برگزیده‌ تا به‌ رنجدیدگان‌ بشارت‌ دهم‌، دل‌ شکستگان‌ را شفا بخشم‌، به‌ اسیران‌ مژده‌ آزادی‌ دهم‌ و کوران‌ را بینا سازم. او مرا فرستاده‌ تا به‌ قوم‌ او که‌ سوگوارند تسلی‌ دهم‌ و بگویم‌ که‌ زمان‌ رحمت‌ خداوند برای‌ ایشان‌ و روز غضب‌ او برای‌ دشمنانشان‌ فرا رسیده‌ است‌.

خدایا زبانم را تقدیس کن بجهت عبادت

صفنیا ۳ : ۹ زیرا که‌ در آن‌ زمان‌، زبان‌ پاک‌ به‌ امّت‌ها باز خواهم‌ داد تا جمیع‌ ایشان‌ اسم‌ یهوه‌ را بخوانند و به‌ یک‌ دل‌ او را عبادت‌ نمایند.

​آن چیزی که خدا از ما می خواهد در وحلۀ اول خدمت ما نیست:

  • این است که «مقدس باشیم زیرا که او قدوس است.» و با این تقدس او را عبادت و پرستش کنیم.
  • نوری باشیم در میان مردم٬ باعث جلال

​اسرائیل ← عیسی ← کلیسا

گرچه اسرائیل در مأموریت خود شکست می خورد اما در عهد جدید مسیح جایگزین این نقشه برای اسرائیل شد.

​و حال این مأموریت به کلیسا منتقل شده.

مأموریت ما در عهد جدید

  1.  در اعمال ۱ : ۸ تحقق پیدا کرد.
    • اعمال ۱ : ۸ امّا چون روح‌القدس بر شما آید، قدرت خواهید یافت و در اورشلیم و تمامی یهودیه و سامره و تا دورترین نقاط جهان، شاهدان من خواهید بود.»
  2. تا از طریق روح القدس٬خدای واقعی را بپرستیم.
    • ​پر ستش واقعی
    • پرستش باید قلبی باشد: نه ظاهری
    • متی ۱۵ : ۸ – ۹ این قوم با لبهای خود مرا حرمت می‌دارند، امّا دلشان از من دور است. آنان بیهوده مرا عبادت می‌کنند.
    • پرستش روح و راستی
    • یوحنا ۴ : ۲۳ امّا زمانی می‌رسد، و هم‌اکنون فرا‌رسیده است، که پرستندگانِ راستین، پدر را در «روح و راستی» پرستش خواهند کرد، «زیرا پدر جویای چنین پرستندگانی است.»
فیلیپیان ۲ : ۹ – ۱۱ پس خدا نیز او را به‌غایت سرافراز کردو نامی برتر از همۀ نامها بدو بخشید، تا به نام عیسی هر زانویی خم شود، در آسمان، بر زمین و در زیر زمین، و هر زبانی اقرار کند که عیسی مسیح «خداوند» است، برای جلال خدای پدر.

مکاشفه ۷ : ۹ – ۱۱ پس از آن نظر کردم و اینک جماعتی عظیم از هر ملت و طایفه و قوم و زبان پیش روی خود دیدم که هیچ‌کس آنان را نمی‌توانست شماره کند و همه پیش تخت و در پیشگاه بره ایستاده بودند. همگان ردای سفید بر تن داشتند و شاخۀ نخل به ‌دست. آنان به بانگ بلند ندا در دادند که: «نجات از آن خدای ماست، که بر تخت نشسته؛ و از آنِ بره است.» و همۀ فرشتگان، گرداگرد تخت و گرداگرد پیران و چهار موجود زنده ایستادند؛ و همه در پیشگاه تخت روی بر زمین نهادند و خدا را پرستش کرده، گفتند: «آمین!» ستایش و جلال و حکمت و سپاس و اکرام و قدرت و توانایی خدای ما را باد، تا ابد. «آمین!»